Ανάσα

στις

Ήρθε νομίζω πια αυτή η στιγμή , που πολλές φορές νόμιζα πως είχα φτάσει σε αυτή, αλλά κάθε φορά ξεγελιόμουν και ξαναέπεφτα στην ίδια παγίδα… Στην παγίδα της υπερβολικής καλοσύνης, του παραπάνω φιλότιμου, της παραπάνω περηφάνιας…
Και θα πει κανείς «Γιατί έχουν μέτρο αυτά;» «Ή τα έχεις ή δεν τα έχεις»…

Και αν τα έχεις, τα καλλιεργείς υποσυνείδητα όλο και περισσότερο με αποτέλεσμα όλα αυτά τα πλεονεκτήματα και αρετές να σε καταπίνουν κάθε μέρα όλο και περισσότερο! Ακόμα και αυτά λοιπόν θα πρέπει να τα προσφέρεις με μέτρο και σίγουρα εκεί που πρέπει και αξίζει (και ας μην πάρεις αντάλλαγμα για αυτό , γιατί δεν μιλάμε για πάρε-δώσε αλλά για μία βασική εκτίμηση τουλάχιστον, από τον άλλον που τόσο εύκολα αποδέχεται αυτό που τόσο απλόχερα του δίνεις) Και όχι εκεί που θα έπρεπε, θα περίμενες, ή που θεωρούσες δεδομένο πως θα το εκτιμήσουν!

Πόσα καλοκαίρια, πόσες εποχές, πόσες στιγμές με τις ίδιες και ίδιες σκέψεις…
Ήρθε η στιγμή πια για ανάσα! Ανάσα για να την δώσω σε μένα και όχι στους άλλους!

Γιατί όλα τελικά είναι θέμα προτεραιοτήτων!

Και προτεραιότητα πρέπει να είσαι εσύ!

*ΚΕΦΑΛΑΙΟ 89 «Αν κάποιος σας πετάξει το μπαλάκι, εσείς δεν είναι ανάγκη να το πιάσετε »*

Το να θυμάστε ότι δεν χρειάζεται να πιάσετε το μπαλάκι είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να μειώσετε το άγχος που υπάρχει στη ζωή σας. Όταν ένας φίλος σας, σας παίρνει τηλέφωνο, μπορείτε να επιστρέψετε το μπαλάκι- με άλλα λόγια-να μην εμπλακείτε απλώς και μόνο επειδή εκείνος προσπαθεί να σας παρασύρει. Αν δεν τσιμπήσετε το δόλωμα, τότε αυτός θα αναζητήσει κάποιον  άλλο για να ασχοληθεί με το πρόβλημα του.

Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να πιάνετε ποτέ το μπαλάκι. Σημαίνει απλώς ότι εσείς θα επιλέξετε την χρονική στιγμή που θα το κάνετε. Ούτε σημαίνει ότι δεν νοιάζεστε για τους φίλους σας ή ότι είστε αγενείς και δεν ενδιαφέρεστε για τους άλλους. Αν θέλουμε να αντιμετωπίζουμε πιο ήρεμα τα πράγματα, πρέπει να γνωρίζουμε τα όρια μας και να αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τη συμμετοχή μας σε αυτή την εξελικτική διαδικασία.

Κάθε μέρα μας πετούν πολλά μπαλάκια: η δουλεία, τα παιδιά, οι φίλοι, οι γείτονες, οι πωλητές, ακόμα και άγνωστοι άνθρωποι. Αν πιάσω όλα τα μπαλάκια που μου πετούν θα χάσω σίγουρα το μυαλό μου. Το κλειδί είναι να ξέρετε πότε να πιάσετε κάποιο μπαλάκι, έτσι ώστε να μην νιώθετε αδικημένοι, αγανακτισμένοι ή εξαντλημένοι!

Το να μη  πιάσετε το μπαλάκι μόνο και μόνο επειδή σας το πετούν είναι πολύ σημαντική ιδέα την οποία μπορείτε να εξερευνήσετε περισσότερο. Ίσως ανακαλύψετε τελικά ότι πιάνεται το μπαλάκι πολύ συχνότερα από όσο νομίζετε!

* …Από το βιβλίο του Richard Carlson  «Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα…γιατί όλα είναι μικροπράγματα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s