Μια πραγματική ευχή!

Είναι πολλές οι φορές που ψάχνεις τις κατάλληλες λέξεις για να εκφράσεις αυτά που θέλεις και δεν τα καταφέρνεις, γιατί είναι τόσα πολλά ενώ εσύ θέλεις να τα χωρέσεις, να τα στριμώξεις σε λίγες μόνο γραμμές που να χωρούν και να κρύβουν όλα αυτά που θες να μοιραστείς, που θες να μεταβιβάσεις, που θες να…

Για αυτούς που φεύγουν

Δεν παλεύεται ο χαμός. Δεν ξεπερνιέται, δεν ξεχνιέται. Όσο και να περνάει ο χρόνος, όσο και να αλλοιώνονται τα πρόσωπα, πάντα μια στιγμή, μια σκηνή, μια μυρωδιά, μια φράση, θα έρθει να χτυπήσει μέσα σου το δικό σου, προσωπικό καμπανάκι της μνήμης. Θα θυμηθείς. Δε σου έχει απομείνει και τίποτα άλλο να κάνεις, πουθενά να…

Ταρακούνημα

Είτε το επιδιώξεις, είτε γίνει από μόνο του σίγουρα αλλάζει τα δεδομένα της ζωής σου… Κάποιες φορές οι αλλαγές αυτές είναι παροδικές και κάποιες άλλες πάλι κρατάνε μακροπρόθεσμα, τις συνηθίζεις και  εν τέλει γίνονται μόνιμες… Το θέμα είναι να κρατήσουμε όσο μπορούμε και ότι μπορούμε παραπάνω από αυτό το «ταρακούνημα», που μας ανάγκασε να αλλάξουμε…

Δεύτερη ζωή δεν έχει…

Αναρωτιέμαι μερικές φορές: είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν; Μούτρα. Νʼ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα, την κάθε σου μέρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει…

Μαγικά σύννεφα

Από την μία το βλέπεις μισοάδειο το ποτήρι και από την άλλη μισογεμάτο… Την μία στιγμή τα βλέπεις όλα άσπρα και την άλλη όλα μαύρα…. Μήπως τελικά και αυτή τη φορά πρόκειται για θέμα οπτικής γωνίας; Πώς μπορεί κάποιος το ίδιο γεγονός να το βλέπει και να το ερμηνεύει αλλιώς από κάποιον άλλον; Πώς μπορεί…

Σαν φλόγα

Σαν τη φλόγα που πότε σταθεροποιούμαι και πότε ταλαντεύομαι ασταμάτητα… Που κάποιες φορές φυσάει και αυτό φταίει που φουντώνω έτσι, ενώ άλλες φορές από μόνη μου τυραννιέμαι και κοπανιέμαι προσπαθώντας να ξεφύγω από κάτι που νομίζω πως με κυνηγάει ενώ αυτό δεν υπήρχε στα αλήθεια ποτέ… Μόνο εγώ είμαι…που καίγομαι μόνη μου… που πάλλομαι έτσι αδιάκοπα…σαν φλόγα…

Ανάσα

Όταν πάρεις αυτή τη βαθιά ανάσα καταλαβαίνεις πόσο πραγματικά την είχες  ανάγκη…. Είναι η στιγμή αυτή που έχεις ολοκληρώσει όλες σου τις δουλειές (ή μάλλον η στιγμή που έβαλες φρένο σε αυτές, γιατί τώρα πια ξέρεις πως δεν τελειώνουν ποτέ) Είναι η στιγμή εκείνη που άφησες και κάτι να πέσει κάτω και δεν προσπάθησες με νύχια…

Ζωή το λένε και δεν έχει επανάληψη…

Όταν ξυπνάς το πρωί με αισιοδοξία, ετοιμάζεσαι να απολαύσεις τη μέρα σου με τα πάνω και τα κάτω της, ζωή το λένε να ξέρεις. Ανοίγεις τα παντζούρια να πάρεις φρέσκο αέρα. Ξέρεις ότι σε περιμένουν πολλά, μεταξύ αυτών και κάποια που θα είναι απρόβλεπτα, όμως δεν τρομάζεις. Είσαι έτοιμη να αρπάξεις τη μέρα με τα…

Απλά, λιτά και απέριττα

Τα διάβασα κάποια από αυτά κάπου ξεφυλλίζοντας κάτι, ενώ κάποια άλλα τα άκουσα κάπου προσπαθώντας να κατανοήσω πράγματα που τελικά ήταν πολύ πιο απλά από ότι τα φανταζόμουν και έτσι συνειδητοποίησα πως… -Είναι πολύ καλύτερα να υπόσχεσαι λιγότερα και να δίνεις περισσότερα από ό,τι το αντίστροφο.   -Λιγότερες ανησυχίες και περισσότερη μουσική, αυτό είναι το…

Όταν τα ‘‘παραμύθια‘‘..λένε αλήθεια

Αν μας ζητούσαν να περιγράψουμε τον εαυτό μας αλλά συγχρόνως να σκεφτούμε και γιατί κάποια πράγματα μας ενοχλούν τόσο, εκτός του ότι θα τρομάζαμε θα καταλήγαμε στις ίδιες πάντα απαντήσεις. Απαντήσεις που κρύβονται σε κείμενα, σε ιστορίες και σε λόγια ήδη ειπωμένα… Το μόνο που μένει είναι να ανοίξουμε τα μάτια και τα αυτιά μας…